Kleine criminaliteit (1)
In ons werk als officier krijg je soms ook te maken met criminaliteit. In Tiel begon het al goed. In onze eerste week stond een man op de stoep die geld van mij wilde, want hij had niets. Ik wilde weten waarom. Dat kon hij mij niet vertellen. De volgende dag werd hij het land uitgezet, omdat hij behoorlijk in drugs handelde. In Tiel kregen we regelmatig mensen aan de deur. Omdat wij religieus waren, konden wij een keer twee grote Boeddhabeelden van iemand kopen. Natuurlijk deden we dat niet. Deze beelden waren bij een Chinees restaurant gestolen, dat net die week geopend was. We namen de beelden maar weer mee, want de dieven lieten ze voor ons gebouw staan. Ze waren erg zwaar; daarom hadden ze geen zin meer om te lopen met die beelden.
Deze voorvallen kwamen langs, omdat we met verschillende mensen een project hadden. Wij hadden veel Zuid-Molukkers in het korps en hadden goede toegang tot de problemen in de wijk. Verschillende mensen deden bij ons vrijwilligerswerk. Ze waren verslaafd of bezig te stoppen. Ze deden veel werk in het opknappen van ons gebouw, kleding ophalen en schoonmaken. Ze waren niet vies van wat stelen, maar bij ons verdween niets. Ze kregen van ons alleen eten en drinken. Andere verslaafden probeerden mij wel uit, maar die deden ook niets bij ons. De dief van de Boeddhabeelden is helaas verdronken in een zwembad met drugs in zijn lichaam.
De gemeente Tiel probeerde deze mensen wel te huisvesten, maar dat was niet altijd een succes. In een van de duplexwoningen kwam een verslaafde te wonen die beweerde dat hij niet meer gebruikte. Hij deed dit wel en woonde één hoog. Plotseling liep het water bij de benedenburen naar beneden. Hij had al zijn radiotoren gesloopt en verkocht. Het gevolg was een overstroming.
Dit gebeurde wel meer, want ik kwam een keer in een flat waar alle deuren, keukenkastjes en stopcontacten waren verkocht. Het viel eerst niet op, maar toen hij aan de waterleiding en de radiotoren kwam, was het goed mis. Ik ben bij de heler geweest en heb gezegd dat hij er niet mee moest doorgaan, want dan zou ik hem aangeven. Daarna was het rustig met dit gedoe.
Ik ging wel bezoek in het huis van bewaring, als er weer een onschuldige (dat zeiden ze zelf altijd) opgesloten was. Als ze inderdaad onschuldig waren, zag ik ze snel weer terug. Soms beweerden ze ook dat ze op vakantie waren geweest. Soms liepen dingen uit de hand, zoals bij twee piratenzenders. Ze hadden ruzie en een van de uitzenders beweerde dat de vrouw van de andere uitzender een dik achterwerk (dat is de gekuiste versie) had. Die andere uitzender werd zo kwaad dat hij dwars door de pui van die uitzender reed.