Wintertijd
Een tijdje terug reden we op een maandag van Emmen naar Friesland. Bij ons lag er toen sneeuw en bij Borger (20 kilometer verderop) niets. Op de terugweg reden we weer de sneeuw in. Het lijkt soms wel of wij in een ander land wonen. In het noorden is er sneeuw, ijzel en winterse gladheid. In andere delen van het land zouden ze graag sneeuw willen zien, maar voor mij is het nu wel genoeg zo. Je kunt wel gaan fietsen, maar dan kun je ook onderuit gaan en dat is mij overkomen. Mijn stuur stond scheef en ik had een paar schaafwonden (die zijn gelukkig alweer weg). Af en toe kun je met de bus om mensen te bezoeken en mijn vrouw deed boodschappen met de bus. Omdat we niet wisten hoelang dit winterse weer zou duren, hadden we via Albert Heijn extra eten besteld. Je weet nooit of het weer omslaat.
De vooruitzichten zijn nu gunstig, maar je weet maar nooit. De opkomsten in de samenkomst zijn lager, want soms is het ’s morgens spiegelglad. Een tijdje terug hadden wij mannengespreksgroep en ladies night die niet door zijn gegaan, want het zou glad worden. Je kijkt nu ’s morgens naar buiten en ja hoor, het is weer een witte wereld. Het smelt wel wat weg, maar er blijft veel liggen. Ik heb nog nooit zo veel ongemak meegemaakt als in de laatste jaren.
Onze laatste winter in Den Haag was vol met sneeuw. De sneeuw was erg veel en op het Lorentzplein was een tram ontspoord. De trambestuurder dacht de bocht nog te kunnen halen. Maar de tram blokkeerde op de trambaan en het duurde wel even voor die weggehaald kon worden. Het voordeel van Den Haag was dat er trams reden, dus je kon overal komen.
Bij ons in Emmen is dat wel anders. De doorgaande wegen zijn prima voor de auto, maar niet voor de fiets. De bussen rijden wel, maar nu zie je ook de beperking dat de bus niet overal komt. Ik heb een grote bewondering voor de mannen die ondanks de kou gewoon werken aan de verduurzaming van ons huis. Ook onze krantenbezorgers zijn geweldig. Elke dag krijgen wij van de krant het bericht dat de bezorging verlaat is. Tot nu toe alleen op de dag dat Emmen op het journaal was in verband met het weer. Nu ligt hij elke morgen keurig in onze brievenbus.
Onze plaatselijke profvoetbalclub FC Emmen kan volgende maand wat inhalen, want het veld was onbespeelbaar. Je krijgt dan bijna competitievervalsing door die annuleringen. Op zich is dat niet zo heel erg, want ze speelden de laatste tijd als een natte krant. Misschien krijgen ze het op de rails de komende tijd. Het jammere is dat er toch niet zo veel sneeuw valt dat je overal grote sneeuwpoppen ziet. Het is veel, maar ook weer te weinig. Als het een dag vriest, begint het in het noorden te kriebelen. Dan roept men om een marathon op natuurijs.