Koningsdag

Als kind hadden wij Koninginnedag in augustus, want toen was Koningin Wilhelmina jarig. Op 30 april was het Koninginnedag in Dieren met een behoorlijke kermis, waar ons dorpje in Laag Soeren niet tegenop kon. In ons dorp hadden we vliegende schotels, een zweefmolen of een draaimolen, en dat was het dan aan attracties voor ons kinderen. Er was ook nog een kraam met touwtjes, waar een cadeautje aan zat; die gebruikte ik niet. Mijn geld ging op aan de attracties. Verder stond er een tent, waar ’s avonds flink werd gedronken. Een vader van een jongen uit mijn klas was dan vaak dronken. Daar werd deze jongen behoorlijk mee gepest. Zo gaat het in een dorp, waar men alles denkt te weten van iedereen. Ik heb daar niet aan meegedaan, want ik vond dat zielig. Waarom zou ik ook? Mijn opa dronk ook flink.

Het mooiste was de rondrit van de koningsschutter. Op een weiland stond een grote paal en bovenop stond een houten haan. Iedereen kon dan erop schieten, en wie de haan eraf schoot, werd de koningsschutter. Er werd wel veel gemopperd, want bijna ieder jaar won onze huisschilder de prijs. Hij was scherpschutter en schoot de haan naar beneden.

In Dieren hadden wij een kermis die erg leuk was. Je was zo door je geld heen, want hoe drukker het was, hoe korter de duur van de attracties was. We hadden geen botsauto’s, maar kleine raceauto’s die ook erg leuk waren. We keken altijd uit naar nummer drie, want dat was de snelste auto. Helaas wist iedereen dat. We waren een keer met wat vrienden op het terrein en een van mijn vrienden zag een leuk meisje staan bij een van de kramen. Hij zei dat hij die avond terug zou gaan en uit zou zoeken in welke wagen zij woonde. We zeiden tegen hem om dat maar niet te doen, want kermismensen zijn zuinig op hun dochters. Hij was eigenwijs, en kwam thuis met een blauw oog en wilde er niet over praten.

Soms keek je op tv naar het defilé bij Paleis Soestdijk, maar toen Beatrix koningin werd, veranderde dat. Koningin Beatrix maakte er een volksfeest van en ging het land in. In het begin was het nogal oubollig, maar nu is het voor de plaats die de koninklijke familie dat jaar bezoekt, echt een hoogtepunt. In Dokkum was er Friese muziek, in Doetinchem speelde natuurlijk Normaal en bij ons in Drenthe speelde Daniel Lohues het lied ‘Hier kom ik weg’ (vertaald naar het Nederlands: ‘Hier kom ik vandaan’).

Toen kwam ook de vrijmarkt erbij, wat niet helemaal meer een vrijmarkt is, want in Emmen staan de handelaren op de beste plaatsen en is het erg commercieel geworden. Ik denk dat daar wel wat aan gedaan mag worden, want anders krijgen wij ook Amsterdamse toestanden. Laten we het niet zo groot maken, want dan wordt het feest minder leuk.