Tijdschriften
In de loop van mijn leven heb ik veel tijdschriften langs zien komen, voornamelijk door het pension van mijn ouders. Zij hadden voor zichzelf maar ook voor de pensiongasten een contract met de boekenclub voor boeken. Daarom kwamen er bij ons tijdschriften binnen via de bladenman. Die kwam iedere week langs en bracht onder andere de Libelle. Die las ik vanwege Jan, Jans en de kinderen. De Margriet kwam ook, maar via onze buren. Daar las ik (beter gezegd keek ik naar) Doortje Dartel. Die vrouwenartikelen boeiden mij niet. Vanwege onze christelijke achtergrond kwamen ook de Prinses, de Eva en de Spiegel bij ons binnen. Daarin las ik ook de stripverhalen, die ik soms nog wel eens wil lezen. Er zijn daar nu herdrukken van, maar die zijn erg prijzig, dus ik zoek ze tweedehands.
Toen mijn ouders onze interesse zagen, kwam de Sjors ook bij ons binnen. Helaas niet de Pep, alleen het eerste proefnummer. De bladenman was een goede zakenman, want iedere maand nam hij een boekje van de Flintstones mee; die boekjes heb ik nu nog steeds. Mijn broer kocht bij de IFA liliputboekjes van Akim, die ik ook graag las. Zelf ging ik naar de VIVO en kocht voor een kwartje Prins Valiant en later bij de Albert Heijn een blad op krantenpapier, Heintje. Later heb ik de complete serie gekocht op internet.
Ik haalde oud papier op en dan kreeg je ook tijdschriften. Die nam ik mee naar huis en bracht ze later voor de kiloprijs naar de papierboer; daar heb ik nu spijt van. Zo verdwenen het blad Olidin (kreeg je gratis bij de benzinepomp), de Fix en Foxi (stripblad uit Duitsland) en ook de Robbedoes in de papierbak. Latere stripbladen las ik vanuit de leesmap. Wij speelden een keertje op een veldje en toen kwam er een mevrouw vragen of ik een flinke hoeveelheid Robbedoezen wilde hebben. Haar dochter studeerde en wilde ze niet meer. De aantallen en de waardes anno nu zijn flink. Ze waren van het hele begin, maar ze belandden in het oud papier. Ik mocht ze van mijn ouders ook niet bewaren op mijn kamer. Het waren denk ik wel twintig jaargangen.
Mijn moeder was blij met tijdschriften zoals Avenue en Élégance, die je alleen bij de dokter las, want zijn vrouw was echt een hittepit. Het waren modebladen met de mode uit Parijs en het waren maandbladen die behoorlijk aan de prijs waren. Op een gegeven moment kwam de bladenman ook met pocketboekjes die ik nu vaak in kringlopen zie, dus er zijn er behoorlijk wat van verkocht. Ook kwam hij met de Tina, want hij wist dat mijn zus de goede leeftijd daarvoor had, dus ik las ook de Tina. Alleen vond ik er niet veel aan, want het ging vaak over kostscholen en werd voornamelijk getekend door Spaanse en Britse tekenaars. De onderwerpen waren niet echt Nederlands. Mijn vrouw vindt dat nog wel beter dan nu, maar smaken verschillen. Ik las wel heel graag De trollen en daar heb ik ook nog steeds twee boeken van.